<
Mężczyznom w Polsce brakuje rozmowy między sobą i są otwarci na redefinicję swojej roli. W ostatnich latach dużo mówiono o mężczyznach bez ich udziału – o ogólnym kryzysie męskości lub wycinkowych zjawiskach, opatrując je tendencyjnymi nazwami. Albo w taki sposób, jakby wymagali specjalnej troski – pisze Wawrzyniec Smoczyński, prezes Fundacji Nowej Wspólnoty.
Zachęcamy do zapoznania się z raportem. Tymczasem cytujemy najważniejsze wnioski:
Wnioski:
„Mężczyźni wyraźnie widzą zmianę swojej pozycji społecznej. Jedni cieszą się z większej równości płci, inni mierzą się ze zmianą – ale nikt jej nie kontestuje.
Dawna męskość odchodzi do lamusa, każdy szuka własnej. Zbiorowe wzorce sprzed lat źle się dziś kojarzą, więc mężczyźni szukają indywidualnych definicji.
Praca nadal jest dla mężczyzn drugą tożsamością. Klasyfikują się według tego, co robią i ile zarabiają. Po części dlatego, że kobiety nadal ich według tego oceniają.
Równość i emancypacja budzą nieufność. Mężczyźni deklarują, że chcą wspierać aspiracje partnerek, ale nie kosztem ich własnej pewności siebie.
Mężczyźni czują się niedoceniani jako ojcowie. Mierzą się z brakiem zaufania do ich kompetencji rodzicielskich – ze strony partnerek, ich matek i własnych matek.
Okazywanie słabości traktują jako ryzyko. Mężczyźni są gotowi do większej otwartości emocjonalnej, ale nie chcą dawać innym „naładowanej broni” przeciwko sobie.
Groźba wojny wisi nad mężczyznami. Zmiana społeczna mówi im „mniej siły, więcej serca”, a zmiana geopolityczna – „szykuj się na wojnę”.
Samotność młodych. Młodsi mężczyźni doświadczają od kobiet więcej odrzucenia niż zainteresowania, a randki opisują jako „rozmowy kwalifikacyjne”.
Za: Co mężczyźni mówią i myślą o sobie w 2026, s. 4.
